Inschepen in Enkhuizen &;¬&;&; de wind wijst de weg
Je stapt aan boord in Enkhuizen, een historische havenstad waar het water nooit ver weg is. Aan dek staat de koffie klaar. Je maakt kennis met de schipper, de maat en je medereizigers, verkent je hut en kijkt uit over het IJsselmeer. Nog vóór vertrek voel je het al: dit is even helemaal weg van alles.
Met de vaarkaart op tafel bespreken we de mogelijke routes. Het IJsselmeer op, via de sluis naar het Markermeer of misschien richting de Friese meren? De wind bepaalt de koers – en juist dat geeft een gevoel van vrijheid. Zodra de zeilen omhoog gaan en de motor uit, glijdt het schip stil het open water op.
Zeildagen – leren, loslaten & genieten
De dagen daarna staan in het teken van zeilen. Wie wil, helpt mee met het hijsen van de zeilen, stuurt het schip of leert een paar zeemansknopen. Liever ontspannen? Dan is er alle ruimte om aan dek te zitten, te lezen of gewoon te kijken.
Als de motor uitgaat, hoor je alleen nog water en wind. De luchten kleuren steeds anders, wolkenluchten trekken voorbij en ’s avonds verschijnt een sterrenhemel die je aan wal zelden ziet. Soms zelfs met een vallende ster.
Een verlengd weekend geeft je de tijd om echt in het ritme van het schip te komen – langzaam, ontspannen en zonder haast.
Droogvallen – stilte op de zeebodem
Voor veel gasten is droogvallen hét hoogtepunt van de reis. Bij laag water komt het schip tot rust op een zandbank en trekt de zee zich langzaam terug. Je stapt van boord en loopt over de zeebodem, rondom het schip. Stilte, ruimte en natuur in haar puurste vorm.
Tijdens een langere zeilreis is de kans op droogvallen extra groot. Dankzij de extra dagen kunnen we meebewegen met wind en getijden – en precies dat maakt deze unieke ervaring vaak mogelijk.
Aanleggen, ontdekken & eilandgevoel
Onderweg meren we aan bij sfeervolle havenplaatsen, eilanden of stille ankerplekken. Tijd voor een wandeling langs het water, een terras, een frisse duik of het strand. Langzaam ontstaat dat typische eilandgevoel: weg van alles, dicht bij jezelf.
Soms voelt het schip zelfs als je eigen eiland – voor anker, in de luwte, met niets dan water om je heen.
Laatste dag – met de wind in je herinnering
Op de laatste dag leg je bijna vanzelf weer aan. Wat eerst nieuw was, voelt nu vertrouwd. Er is tijd voor een afscheidsfoto, een laatste praatje en dan weer vaste grond onder je voeten.
Je gaat naar huis met herinneringen aan dagen waarin de wind de koers bepaalde – en jij even helemaal weg was.