Onze schippers in beeld

Het is de ultieme vrijheid, zegt hij, een positieve afleiding van de dagelijkse hectiek. "Je bent afhankelijk van de wind, hoe snel en waarnaartoe je kunt zeilen. Dit dan te delen met de gasten en hun reacties daarover te beleven vind ik gewoon super."

Aan boord ervaar je die afhankelijkheid en de voldoening als alles klopt. Je voelt de wind in je gezicht, het schip onder je voeten, en je bent één met het element. Het zeilen is hier geen haastige race, maar een relaxed avontuur. Sytze is dan ook geen fanatieke zeiler. Hij zoekt de grenzen van het schip niet op, maar gaat voor ontspannen varen zonder veel poespas. "Zeilen is er meer voor de ambiance. Daarnaast vind ik het belangrijk dat het schip er altijd netjes en verzorgd bijligt."

Twee favorieten van vaargebieden

Sytze kiest graag voor afwisseling en laat je meegenieten van verschillende vaargebieden. Zowel het Waddengebied als het IJsselmeer is zijn favoriet.

• Het Wad is een magische plek: "Het wad is bijzonder om zijn getijden, de sfeer van de eilanden en eventueel droogvallen op een zandbank."
• Het IJsselmeer daarentegen staat voor ongehinderd zeilen: "Het IJsselmeer omdat je er lekker, niet gestoord door tegenwind en stroming, kan zeilen naar mooie steden."

Als het past, vaart hij ook graag de Friese binnenwateren op. Daar is het zeilen minder belangrijk, maar er is veel te zien. Dan zitten alle gasten aan dek, kijkend naar hoe de groene oevers en pittoreske dorpjes voorbijglijden.

Zijn hart klopt voor de Zeemeeuw, en dit leidde tot een ontroerende anekdote. Nadat hij in 1991 zijn schip in de vaart had gebracht, verkocht hij het in 1999 om meer bij zijn gezin te zijn en een nieuwe uitdaging aan te gaan. Hij kreeg er al snel spijt van. "Na enkele jaren had ik er enorm spijt van, dat ik de Zeemeeuw had verkocht en wilde graag weer terug."

Wat volgde was een emotionele reis

De afgelopen vier jaar belde Jappie, de vroegere eigenaar, regelmatig met de welbekende vraag: 'Wil je het schip terugkopen?' Sytze schoof het voor zich uit, en de onrust thuis bij hem en zijn vrouw Greta groeide. Want hoewel hij het graag wilde, twijfelde Greta of de aankoop nog wel verstandig was. Ze moesten er immers beide achter staan.

In 2025 belde Jappie weer. Nu moest de knoop door, dacht Sytze. Ze vroegen Jappie, wiens schip al bij een makelaar stond, om twee weken bedenktijd. Een beslissing moest duidelijkheid scheppen: óf de Zeemeeuw terugkopen, óf er nooit meer over praten. Tot de laatste twee dagen twijfelde Greta; het leek een ‘nee’ te worden. Sytze had zich er al bij neergelegd. Maar toen kwam het keerpunt. “Je moet het toch maar doen, ik wil je niet in de weg staan.” Was haar uitslag na lang twijfelen.

Vanaf 2008 waren er drie pogingen gedaan de Zeemeeuw terug te kopen. In 2025 mocht het dan eindelijk lukken. "Ik ben mijn vrouw erg dankbaar dat ze dit voor mij heeft gedaan. Het voelt terug komen op ‘Mijn Zeemeeuw’ en ik hoop nog vele jaren te mogen genieten van het zeilend varen met gasten.”

Wat Sytze wil zijn gasten meegeven?

Dat je vooral met elkaar een mooie herinnering maakt. Daarom luistert Sytze altijd goed naar zijn gasten: waarom kiezen ze voor de Zeemeeuw? Hij wil begrijpen waarom ze juist zijn schip hebben gehuurd, en speelt daar zo goed mogelijk op in. Aan het einde moet iedereen van boord gaan met indrukwekkende beelden in het hoofd, waar ze zich jaren later nog steeds met een glimlach aan zullen herinneren.

Wil je dat zelf ervaren? Boek je zeilreis met de Zeemeeuw en ontmoet Sytze persoonlijk!